Vandaag is het de dag dat mijn broer 22 jaar geleden op de wereld kwam.. Daar kan ik verder niet zo veel over zeggen want ik was er zelf nog niet eens. Vanaf zijn 3e heb ik zijn verjaardag meegevierd, eerst natuurlijk niet bewust maar later wel. Ik ben altijd dol op feestjes. Gezellig samen zijn met allemaal mensen… Volgens mij vond ik dat vanaf het begin van mijn leven al belangrijk. Ook het eten hielp daar wel aan mee hoor, ik ben altijd al net een vuilnisbak geweest. Ik lust echt bijna alles! Aleen de grote vergssing bij iedere verjaardag [of wij nou op visite gaan of dat de visite hier komt] is dat ik géén slagroomtaart lust!! Iedereen denkt dat altijd maar ik hoop dat dat nu klaar is., ik word zelfs misselijk als ik dat eet dus dat is niet zo’n slim plan.
Vanmiddag hebben we dus allemaal visite hier zitten 
. We gaan met zn alle eten en dan nog even koffie drinken. Het word dus niet laat want de volgende dag moet er weer vroeg gewerkt worden .
25-02-2004
Dat was natuurlijk ook mijn broer zn verjaardag, toen werd ie 17. Mooie leeftijd . Toen was zijn verjaardag alleen een beetje in duigen gevallen omdat ik met spoed geopereerd moest worden aan mijn rechter oog. Op de 25e werd ik opgenomen en donderdag de 26e moest ik onder het mes, gelukkig wel al om 8.00u. En het sneeuwt nooooooit in nederland hè, nouja die jaren niet. Net op donderdag 26 februari moest en zou het sneeuwen. Mijn moeder had bij mij geslapen die nacht in het ziekenhuis maar mjn vader zou ’s ochtends weer terug komen. Hij kon zich alleen niet zo snel door de sneeuw wurmen want er stonden natuurlijk ook extra lange files..
Na een paar uur opereren werd ik weer wakker, in de uitslaapkamer. Ik was echt helemaal in paniek! Niet omdat ik een plastic ding op mn oog had gekregen, maar omdat ik m’n ondergoed kwijt was! Door de narcose was ik blijkbaar gaan plassen (A). Maaruh.. ik dacht dat die uitslaapkamer voor mij alleen was dus ik ging helemaal door het lint, ik was niet voor niets in de pubertijd 
. Toen ik wel genoeg uitgeslapen had volgens de zuster mocht ik weg.. en toen zag ik nog meer mensen liggen en schaamde ik me dood. Ondertussen had ik wel weer een onderbroek aan hoor want m’n moeder had die meegenomen. Toen ik die kamer uitgereden werd hoorde ik een bekende stem: Mijn vader! Hij had het toch gehaald, wel een beetje laat maar ik was zeker weten heel erg blij dat ie er was! ik ben mijn moeder heel erg dankbaar dat ze bij me is gebleven, dag en nacht 
. Ik was nog maar 14 dus ik denk dat het dan niet zo gek is dat je moeder dan bij je slaapt, het was mijn eerste grote operatie [op buisjes na dan ]. En het was ook helemaal in Amsterdam….
Ik was echt heel erg blij met alle lieve post die ik toen gekregen heb, ik heb alle kaarten bewaard en ik kijk ze nog wel eens in! . Ook de mooie Polle/boy plaat is nog steeds aanwezig en ik ben er erg blij mee . Gelukkig mocht ik donderdag ook weer naar huis, maar ik mocht 3 weken niet naar stal, voor het stof, dat was wel even een domper.
Nu 5 jaar later, gaat het nog steeds goed met mijn oog, nouja het is in ieder geval niet verslechterd.. Ik heb de laatste week wel pijn, maar dat word de 13e onderzocht dus dan kunnen ze kijken of er wat aan te doen is.
Het is wel raar wat er in 5 jaar allemaal kan gebeuren :S
————–
Gisteren was ik erg beroerd, net een witte slappe vaatdoek. Gelukkig voel ik me vandaag al weer ene stuk sterker dus ik ga de verjaardag niet weer verpesten voor mijn broer. We hebben vanochtend vroeg al gezellig met z’n alle ontbeten. Dat is traditie bij ons in de familie. Ik dacht eigenlijk dat ik wel naar stal zou kunnen gaan voor een lekker buitenritje maar was toch niet zo zeker van mijn zaak dus ik ben nog maar even thuis gebleven.
Dus nu word het opruimen geblazen en alvast het eten voorbereiden . gelukkig is een hele hoop al gedaan dus dat scheelt al weer!
. Iedereen kan daar zijn eigen huis samenstellen, as je maar betaald 
